Witam! Witam! :)
Hej wszystkim:) W tym poście napiszę trochę o
samotności :) Ponieważ tak mnie natchnęło żeby napisać o samotności :) Zaprasza do czytania... I mam nadzieję że wam się spodoba :) ♥
Większość z nas doświadcza uczucia samotności nawet wtedy, kiedy
przebywa wśród innych ludzi. Każdy z nas miewa czasami uczucie, że
został pozostawiony sam ze swoimi sprawami, i ze nikt nie może mu pomóc.
Niektórzy wybierają samotność świadomie, nie umiejąc lub nie chcąc żyć
wśród innych ludzi. Literatura wszystkich epok odzwierciedla to
przejmujące wyobcowanie człowieka wśród innych ludzi. Możemy przy tym
wyróżnić różne rodzaje samotności. Samotnym jest człowiek, który czuje
się wyobcowany, żyje z dala od ludzi, ale także ten, który nie znajduje
zrozumienia u innych i zostaje sam ze swoimi problemami i ideami, pomimo
że żyje wśród innych...
Rodzaje Samotności ?
Ja podam na dzień dzisiejszy 3 rodzaje samotności i je trochę zdefiniuję :)
....
*Samotność realna - osoby które nie mają nikogo bliskiego, nie mają przyjaciół, rodziny i znajomych. I mieszkają sami, Nie mogą z nikim porozmawiać, W skrócie mówiąc, czują się samotni dlatego że nie mają nikogo z kim by można pogadać:) A wy w takiej sytuacji nie czuli byście się samotni ?
....
*Samotność psychiczna - Te osoby czują się samotne nawet w grupie, nikt nie potrafi ich zrozumieć. Mają brak poczucia więzi/ bliskości z drugim człowiekiem...
....
*Samotność fizyczna - Osoby te pragną czyjejś bliskości fizycznej... ( nie chodzi mi tu tylko o stosunki seksualne ale ogólnie ) Oni potrzebują tylko czyjegoś ciepła, zrozumienia, wsparcia, i mają chęć wygadania się :) Trzeba te osoby zrozumieć i pomóc im :)
Większość z tych samotnych osób ma rodzinę, przyjaciół, znajomych, rodzeństwo itp. Ale oni nadal czują się samotni bo i tak myślą, że nie mogą nikomu zaufać... Czują się nawet obco w swoim domu... Np. Nastolatkowie ci w wieku 14/15/16/17 lat, mają domy i rodzinę, ale jednak czują się samotni dlatego że np w domu na nich krzyczą, i traktują jak "powietrze". Te osoby czują się właśnie obco w swoim domu, nie odzywają się do nikogo, gdy ktoś na nich krzyknie to już napływają im łzy do oczu, bo się boją...
I Jak tu się nie czuć samotnym?!... Nie mają oparcia w nikim, ale jak nie mamy oparcia ani wsparcia w rodzicach, to w kim możemy mieć ? Najlepiej mieć taką dobrą przyjaciółkę/przyjaciela bo takiemu zawsze można się wygadać i to właśnie oni sprawią, że już nie będziemy czuć się samotni :)! Ale oczywiście tak zawsze nie jest... A wtedy to jest trudno co kolwiek zrobić, to my sami musimy wiedzieć kiedy możemy komuś zaufać itp. :) Ale też nie możemy być naiwni i ufać bo się "przejedziemy" i to szybko :) Dlatego trzeba być ostrożnym :) Bo inaczej będzie też coraz gorzej .... :)
" Przyjaciół wybierasz sobie sam , a prawdziwych przyjaciół wybiera czas " :) Tego trzeba się trzymać i po prostu być ostrożnym w wybieraniu "przyjaciół" :) A gdy jesteśmy naprawdę już tak bardzo samotni, i nie radzimy sobie z problemami, to może rozmowa z panią psycholog/pedagog pomoże ? Po prostu, najgorszym krokiem jest komuś zaufać :) Ale czasami trzeba zrobić ten pierwszy krok i dać sobie pomóc :)
Bo nic na siłę nigdy nie ma :) !!
No kochani :) To by było na tyle w dzisiejszym poście :) ! Zapraszam do czytania i obserwowania mojego bloga :) A już wkrótce, wkrótce napiszę nowego posta :) ! Na pewno w weekend :) ! Tak że sprawdzajcie na bieżąco :) ! A tu dam jeszcze swoje zdjęcie :) :) :* ♥ !
PaPaPa ♥ !
Samotnym można nawet być w tłumie ludzi
OdpowiedzUsuń